Жамият аъзоларига муносабат

ИНСОНИЙЛИК ФАЗИЛАТЛАРИ....

Маълумки, инсон ҳидоятида тарбия кўрган ва унинг соф ва пок булоқларидан бахра олиб улғайган мусулмон киши ўзи яшаб турган жамиятдаги барча инсонларга наф келтиришга, улардаги зарарни даф  қилишга сайъ – ҳаракат қилади.  Чунки, инсонларга яхшилик  қилиш икки дунё саодатига  олиб келиши  аниқ.  Аллоҳ таъоло ҳитоб қилиб айтади:

ҲАЁ ИНСОН ЗИЙНАТИ

Ҳаё икки хил бўлиб биринчиси, фитрий яъни, инсонинг табиатида мавжуд бўлган ҳис-туйғулар бўлса, иккинчиси, диний ҳаё яъни, Холиқ ва халқ ҳузурида одобли бўлишдир. Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади. Расуллоҳ соллаллоуҳу алайҳи васаллам “Имоннинг етмиш нечта ёки олтмиш нечта (шўъба) бўлаги бордир. Ҳаё ҳам ўша имон бўлакларидан биридир”, -дедилар (Имом Бухорий ва Муслим ривояти). Ҳадисдан маълум бўладики, имони бор кишининг ҳаёси ҳам бордир. Ҳазрат Али каррамалоҳу важҳа; “Кимки, ҳаё кийимини кийса, бошқалар унинг айбини кўрмайдиган бўлиб қолади”, -деганлар. Дарҳақиқат, ҳаёли киши барчанинг ҳурматига сазовор бўлади.

ШУКР ҚИЛУВЧИДАН АЛЛОҲ РОЗИ БЎЛАДИ

Шукр қилиш неъмат берувчи Зотга мақтов сўзларни айтиш ва неъматни уни берган Зотнинг розилиги учун ишлатиш билан мукаммал булади. Шукр соликларнинг энг олий даражасидир. Аллоҳ таоло шундай мархамат килади: "Агар шукр қилсангиз ва иймон келтирсангиз, Аллоҳ сизни азоблаб нима қилади? Аллоҳ шукр қилувчи ва билувчи зотдир" (Нисо сураси, 147 оят).

ЭНГ НОЁБ СЕП

Пайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламдан ривоят қилинади:

Иблис алайҳилаъна ҳар куни сувга тушиб, сув орқали инсонларнинг танасига ўз аскар ва шотирларини ёмонлик қилиш учун юборади. Кечқурун яна уларни йиғиб, «Нима қилдинг, қандай гуноҳларга сабабчи бўлдинг», деб ҳисоб сўраркан. Шайтонларнинг бири «Қотилликка сабаб бўлдим», иккинчиси «Одамни ўғриликка бошладим», деб айтса, Иблис «Ҳеч нарса қилмабсан», дер ва бир чеккада турган шайтонваччадан «Сен-чи?», деб сўраркан.

ҲАВАС ҚИЛИНАДИГАН ОИЛА.

Бир турдаги оилалар борки, бекамукўст: данғиллама уй, энг охирги русумдаги машина, уй жиҳозлари хорижники. Уй эгалари ҳам хориж маданиятига ошно. Уларнинг наздида бу ҳозирги замон талаби. Аммо бу уйда намоз ўқилмайди, Қуръон ўқилмайди. Қуръон ўрнига мусиқа тингланади. Қуръони карим бўлса-да,  чиройли ғилофда чанг босиб, бир неча йилдан бери уйнинг юқорисига осиб қўйилган.

УНИНГ ДАРГОҲИДА ҲАР БИР НАРСА ЎЛЧОВЛИДИР.

Одам фарзанди учун берилган барча неъматларнинг ичида умр неъмати бебаҳо ва буюк неъматдир. Аллоҳ Таъоло азалий ирода ва қудрати билан инсон зотини барча мавжудотлар ичра ақл ва тафаккур билан мумтоз этди. Одам фарзандининг ҳаётига зарур бўлган барча нарсаларни, шу жумладан унинг умрини, вақтини белгилаб, қадр-қиймати билан яратди. Қуръони Каримда: “Унинг даргоҳида ҳар бир нарса ўлчовлидир”- дейилган. (Раъд сураси, 8-оят)

ТИНЧЛИКНИ САҚЛАШ – ИСЛОМГА ХОС

Бугунги кунда дунёнинг айрим етакчи давлатлари “тинчлик учун” шиори остида амалга ошираётган зўравонлик, қўпорувчилик ва босқинчиликка асосланган баъзи ҳатти-ҳаракатлари тинчликка олиб бормаслиги аниқ бўлиб бормоқда. Аксинча, тинчликка уруш ва низоларга барҳам бериш орқали эришилади. Давлатлар ва халқлар ўртасидаги ўзаро муносабатларнинг умумэътироф этилган умуминсоний қоидалар асосида ташкил этилиши тинчлик ва барқарорликни мустаҳкамлашнинг энг тўғри ва самарали йўли ҳисобланади.

УЙ БЕКАЛАРИ ТЕЖАМКОР БЎЛСА....

Юксак қадриятларимиз, муқаддас динимиз одоб ва тарбияни савоб, тарбиясизликни гуноҳ деб ҳисоблайди. Шунинг учун тарбия қадриятларимиз ва динимизнинг асосий мағзини ташкил этади. Жамият аъзолари дабдабали ҳавасларга берилмаслиги учун одоб ва тарбия сув ва ҳаводек зарур десак, муболаға бўлмайди. Зеро, дабдаба кўп ҳолларда Ҳақ ва ҳақиқатдан узоқлаштиради.

Биламизки, муқаддас китобимизда Тангри таоло оятлар ни нозил қилиб, ҳақиқатларни баён этган, ҳой-ҳаваслардан одамзотни қутқариш йўлларини кўрсатиб берган. Илоҳий кўрсатмалар инсонларни зулматдан ҳақиқатга, аниқроғи тўғри йўл каби олий мақсадларга етказади.

АЛЛОҲ СЕНИ ТАНЛАДИ!

Иброҳим алайҳиссалом - У зотни Аллоҳ халилим, яъни дўстим деган. Отасини мусулмон бўлишини роса истади. Лекин Аллоҳ Иброҳим алайҳиссаломни дўстим, деб эътироф қилган бўлса-да, унинг бу истагини раво қилмади.

ТОРТИШУВ ВА МУЖОДАЛА

Солиҳ салафларимиз динни тушуниш ва одобда ҳаммадан муқаддам бўлганлар. Бежизга уларга солиҳ салафлар дейилмайди. Улар динда талашиб-тортишиш ва мужодала қилишдан ўзларини тияр ва ўзгаларни ҳам бу ишдан қайтарар эдилар.

Зеро, бу иш адоват ва хусуматга олиб келади. Қалблар бир-бирига тескари бўлишига, тафриқа кучайишига сабаб бўлади.

Тортишув кўп ҳолатда акс таъсир кўрсатади ва адашган, бидъатга аралашиб қолган инсонларнинг бидъат ва залолат ботқоғига чуқурроқ ботишларига сабаб бўлиши мумкин.

Видеолавха


Фойдали хаволалар